[S.Fic]KnB>Ao*Ki< "ความเชื่อ"

posted on 24 Nov 2015 23:49 by kurohane directory Fiction, Cartoon

 

 

Title :: ความเชื่อ

Pairing :: Aomine X Kise

Kuroko no Basuke 

Author :: Kurobane
 
***************
 

                “งานลอยกระทงที่นี่มีความเชื่ออยู่นะ ถ้ามากับคนที่ชอบจะได้คบกัน แต่ถ้ามาเป็นคู่จะได้ฤกษ์...”

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลทองละออกจากหนังสือเล่มหนา รอบตัวของเขาเต็มไปด้วยกองชีทจำนวนมหาศาล มือเรียวดึงแว่นออกแล้ววางใกล้ๆตัว ร่างสูงโปร่งพลิกตัวจากท่านอนเป็นท่านั่ง เขาขยี้ผมสีเหลืองทองพร้อมหาววอดไปด้วย

 

ครืด.. ครืด..

 

การสั่นเนื่องจากข้อความเข้าดังขึ้นจากโทรศัพท์เครื่องสวยที่ถูกวางไว้ไกลพอสมควร อาจจะเป็นมาตรการส่วนตัวเพื่อไม่ให้เจ้าของเผลอเล่นเวลาอ่านหนังสือก็เป็นได้

เจ้าของเครื่องก้าวยาวๆไปยังโทรศัพท์เพื่อมองข้อความเข้า นัยน์ตาสีน้ำตาลทองหรี่มองอย่างเหนื่อยอ่อน

 

‘คิเสะคุง ไปลอยกระทงด้วยกันมั้ยคะ?’

...นี่เขาโดนชวนรอบที่ล้านแปดแล้วมั้ง?...

 

เลือกที่จะไม่ตอบกลับข้อความนั้นเช่นเดียวกับคนอื่นๆที่ส่งมาหาเขา

 

“จะสอบอยู่รอมร่อแล้วยังมีอารมณ์ไปลอยกระทงกันอีกหรอ?”

เสียงพึมพำปนหงุดหงิดดังมาจาก คิเสะ เรียวตะ นักศึกษามหาวิทยาลัยที่กำลังเตรียมตัวสอบปลายภาคอย่างขะมักเขม้น

...ก็แหงสิ อีกแค่อาทิตย์เดียวก็จะสอบแล้วนี่นา!!...

 

ครืด....ครืด...ครืด...

 

เสียงเครื่องสั่นอีกรอบ แต่คราวนี้ดูเหมือนจะเป็นสายเข้ามากกว่าข้อความ คิเสะมองหน้าจอ

...เบอร์แปลก?...

ใจหนึ่งก็ไม่อยากรับ อีกใจก็อยากจะรับอยู่หรอก แต่ดึกขนาดนี้แล้วทำไมยังมีคนโทรมาอีกฟะ!!

 

ร่างกายไวกว่าความคิด นิ้วเรียวกดรับโทรศัพท์แล้วยกขึ้นแนบหู

‘คิเสะ เรียวตะใช่มั้ย?’

“ครับ มีอะไรครับ?”

‘เฮ้ย คิเสะ อาโอมิเนะเองนะ!’

เสียงทุ้มๆจากปลายสายร่าเริงขึ้นทันที เขาขมวดคิ้วแน่น

 

...อาโอมิเนะ ไดกิ...

...วิทย์กีฬาที่อยู่กลุ่มเดียวกับเราในวิชาเลือกนี่นา...

 

แค่ชื่อเขาก็จำได้ทันที เพราะสีผิวที่เป็นเอกลักษณ์ แล้วก็นิสัยดิบๆเถื่อนๆนั่นอีก

“มีอะไร?”

‘เออ...กูจะพูดอะไรนะ เดี๋ยวนะ...’

แล้วตามด้วยเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ พอจะเดาสถานการณ์ได้ว่าหมอนั่นไม่ได้อยู่คนเดียว

 

...แต่ไอ้การที่พูดกู-มึงกับคนไม่สนิทนี่มันดีแล้วเรอะ!!!?...

 

‘เอ้อ กูจะถามมึงว่า มึงมีโพยมั้ยวะ? วิชาที่เราเรียนด้วยกันอะ’

คิเสะถอนหายใจเบาๆ ทำไมหมอนี่เพิ่งจะมาถามหาโพยเอาตอนใกล้สอบขนาดนี้กันนะ

“มี”

‘เฮ้ย!! เจ๋งอะ ส่งให้กูหน่อยดิ ในไลน์ก็ได้ เดี๋ยวกูทักไปนะ’

คิเสะเงียบแทนคำตอบ ปลายสายก็เงียบไปด้วย เขากำลังจะกดวางสายไปแล้วถ้าไม่ได้ยินอีกฝ่ายพูดบางอย่างที่เขาไม่ได้ยิน

“นายพูดอะไรหรือเปล่า?”

‘อ้าว มึงไม่ได้ฟังอยู่หรอ? เออๆ ช่างแม่งเหอะ ไม่มีไรหรอก’

 

คิเสะขมวดคิ้วเป็นเชิงสงสัยปนไม่พอใจ เขาอยากจะคาดคั้นถามต่อแต่ก็รู้สึกว่าไม่สมควรรู้

“มีอะไรอีกป่าว จะวางแล้วนะ”

‘...เอ่อ กูขอโทษที่รบกวนมึงดึกๆนะ’

“อือ...”

เขากดวางสาย และอาโอมิเนะ ไดกิ ก็ทักไลน์เขามาอย่างรวดเร็ว

                Aomine : โพยๆๆๆ

                Aomine : :)

คิเสะเลือกส่งรูปภาพจำนวนหนึ่งให้อีกฝ่ายทันที

                Kise : Send a photo

                Aomine : ขอบใจ

คิเสะล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้ววางมันไว้ที่เดิม แต่แล้วเครื่องก็สั่นครืดๆอีกครั้ง นัยน์ตาสีน้ำตาลทองมองหน้าจอ

                Aomine : มีคนไปลอยกระทงด้วยยัง

คิเสะอุทานในใจเบาๆ เขาเอาโทรศัพท์มาดูให้แน่ชัดอีกครั้งว่าไม่ได้อ่านพลาดไป แน่นอนว่าอีกฝ่ายถามแบบนี้จริงๆ หลังจากลังเลว่าจะตอบอีกฝ่ายดีหรือไม่ สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะตอบ

                Kise : ยัง

                Kise : แต่กะว่าจะไม่ไป

ล็อกหน้าจออีกครั้ง แต่กลับนั่งรออีกฝ่ายตอบกลับ

                Aomine : ทำไม กลัวเลิกกับแฟนหรอ

                Aomine : 5555

เจ้าของเรือนผมสีเหลืองเผลอยิ้มให้โทรศัพท์โดยไม่รู้ตัว เขารีบตอบกลับอย่างเร็ว

                Kise : ยังไม่มี

                Kise : แต่จะอ่านหนังสือ

                Kise : อ่านไม่ทัน จะเทอยู่แล้วเนี่ย

เจ้าตัวถือโทรศัพท์แล้วเดินมานั่งแหมะบนเตียงนอนนุ่มๆเหมือนเดิม

                Aomine : เฮ้ย โม้ป่าว

                Aomine : ยังไม่มีแฟนจริงดิ

                Aomine : กากมาก

คิเสะหลุดขำออกมา จากความรำคาญกลายเป็นความสนุก

                Kise : พูดเหมือนตัวเองมี

                Aomine : ก็ต้องมีดิ

                Aomine : คนมันหล่อขนาดนี้

คิเสะนิ่งไปครู่หนึ่ง อารมณ์แปลกๆก่อเกิดขึ้นในใจของเขา

                Aomine : อ้าว อ่านไม่ตอบนี่อยากมีเรื่อง?

                Aomine : กูล้อเล่น กูยังไม่มีแฟน

...โล่งอก... เอ๊ะ แล้วเขาจะโล่งอกทำไม? คิเสะขมวดคิ้วสงสัยตัวเอง

                Kise : ไม่ได้อยากรู้เลย

                Aomine : อ่อ นึกว่าที่เงียบไปนี่ ช็อคเรื่องกูมีแฟนอยู่

                Kise : อย่ามั่นหน้า

                Aomine : ใช่สิ

                Aomine : เด็กวิดกีตัวดำๆใครเขาจะสนใจ

คิเสะหลุดขำออกมาเบาๆ ...หมอนั่นดำจริงๆนะ...

...แต่ก็...ดูดีอยู่นะ...?

พาลนึกถึงตอนที่เคยแข่งบาสเก็ตบอลด้วยกันเมื่อปีที่แล้ว หมอนี่เก่งมากจนเขาหลงเลย...

                Kise : รู้ตัว?

                Aomine : เออ -*-

คิเสะนึกถึงข้อความแรกๆที่คุยกัน

                Kise : เออ จะถามเราทำไม

                Aomine : เรื่องไรวะ

                Kise : ก็ลอยกระทงไง

อีกฝ่ายอ่านทันที แต่กลับไม่ตอบทันทีเหมือนเคย ปล่อยให้เขานั่งรอคำตอบอยู่อย่างนั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลทองมองเวลาก็พบว่ายังไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ แต่ทำไมถึงนานขนาดนี้?

                Aomine : กู

                Aomine : หาเพื่อนไปลอยด้วย

คิเสะขมวดคิ้วสงสัยอีกรอบหนึ่ง

                Kise : ทำไม ไม่มีเพื่อนคบหรอ?

                Aomine : เออ ถ้ากูไม่มีเพื่อนคบ มึงจะมาเป็นเพื่อนป่าว

นัยน์ตาสีน้ำตาลทองไหวระริก ริมฝีปากสีอ่อนเม้มเข้าหากันแน่น

...เขากำลังโดนผู้ชายคนนี้...จีบ?...หรอวะ??...

                Aomine : เงียบอีกละ

...ให้เวลาฉันตัดสินใจบ้างสิโว้ย!!...คิเสะคิดอย่างเกรี้ยวกราด

                Kise : คิดแปป

                Aomine : กูไปคนเดียวก็ได้

                Aomine : เท่ดี

                Aomine : (ส่งสติ๊กเกอร์ร้องไห้)

คิเสะอมยิ้มให้กับหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง ใครจะไปคิดละว่าผู้ชายเถื่อนๆแบบนั้นจะคุยในไลน์แบบนี้

                Kise : เออ

                Kise : สงสาร

                Kise : ไปเป็นเพื่อนก็ได้

เหมือนปลายนิ้วจะกดไปตามใจสั่ง เมื่ออ่านทวนอีกรอบแล้วเขาก็รู้สึกใบหน้ามันร้อนผะผ่าว

...เขาจะหน้าร้อนทำไมวะ!!...

คิเสะตบหน้าตัวเองเบาๆ ตอนนี้เขากลับหุบยิ้มไม่ได้เสียอย่างนั้น

                Aomine : จริงป่าว

                Aomine : กูแค่ล้อเล่นนะเนี่ย

นัยน์ตาสีน้ำตาลทองมองนิ่งๆ ในอกมันโหวงไปหมดเมื่ออ่านข้อความเสร็จ

                Kise : …

                Aomine : โอ๋ๆ

                Aomine : กูจริงจังแล้ว