[S.Fic]KnB>AoKi<" BACK "

posted on 10 Aug 2015 20:01 by kurohane directory Fiction, Cartoon

สวัสดีค่า ทุกคนนนนน

ยังอยู่กันไหมคะ? ฮ่าๆๆๆๆๆ

หลายคนคงสงสัย อ้าว อินี่กลับมาอัพฟิคบาสอีกแล้ว

เพิ่งกลับมาบ้าอีกครั้งค่ะ เออะ... ช้าไปไหม ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

พอกลับมาปุ๊บ ก็มีไฟทันทีเลยค่ะ

คิดถึงฟ้าเหลืองสุดใจขาดดิ้นไปเล้ยยยย

(อาโอคิชิปเปอร์ที่ไม่เคยปล่อยฟิคคู่นี้ ฮ่าๆ)

เพราะไม่จบซักเรื่อง ฮอลลลลล

คือว่า ยิ่งเสพยิ่งก๊าวใจ เลยอยากแต่งบ้าง

แต่แบบว่า

เสพหลายๆเรื่องทั้งฟิคทั้งโดมิเนะใจร้ายหื่นกามจริงๆค่ะ ใจร้ายหื่นกามกับคนสวยมากๆ ฮึ่ม พ่อคนคมเข้มนี่ขี้โกงจริงๆค่ะ พูดนิดๆคนสวยก็ใจอ่อน อย่างว่าอะนะคะ

คนหล่อมันทำอะไรก็ไม่ผิดจริงๆเนอะ

หมั่นไส้ค่ะ!!!!!!!

 

วันนนี้เลยมานำเสนออออ

ฟิคต้อนรับเปิดเทอมค่ะ #ไม่ใช่

 

ฟิคสั้นๆที่จงใจให้มิเนะไล่ตามคิเสะดูบ้าง

ไม่ดราม่าหรอกค่ะ ใสใส ตามสไตล์คนเขียน ฮริ้งงค์

 

แล้วก็ลองเขียนในมุมของอาโอมิเนะดูบ้าง เอาจริงๆนิสัยเราไม่ได้ใกล้เคียงกับตานี่เลยค่ะ

เคยคิดเล่นๆว่าถ้าหนุ่มบาสมีแฟนจะเป็นยังไง แล้วเราเหมาะกับใคร

รู้สึกตัวเองไม่คู่ควรกับเมนอย่างคิเสะอย่างแรงค่ะ 55555 เราเหมือนกันเกินไปค่ะ

อ้าว ออกทะเล


(เอาจริงๆคือ เราไม่เคยแต่งหรือวางพล้อตแบบ เป็นมุมๆหนึ่งของตัวละครในเรื่องเลยค่ะ)

(เอาเป็นว่า แต่งแนวนี้ ครั้งแรกจริงๆค่ะ 555)

แต่ก็ ลองดู ฮ่าๆๆๆๆ ยังไงก็ลองอ่านกันดูนะค้าาา

 

เอ็นจอยค่ะ ><

 

********************************

********************************

Title :: BACK

Pairing :: Aomine X Kise
Kuroko no Basuke 
Author :: Kurobane
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

               … ‘เราเลิกกันเถอะ’ …

 

ประโยคสั้นๆที่ดังก้องในหัว ภาพของเธอที่เดินหันหลังให้แล้วเดินจากไป ตัวผมที่ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังนั้นค่อยๆหายไป

 

                ...ภาพความทรงจำเมื่ออาทิตย์ก่อนมันฝังหัวผมมาตลอด ผมนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว....

                ...น้ำตา...

 

ผมรู้ได้ทันที มันคือน้ำตาครับ น้ำตาผมมันกำลังไหลล่ะ แย่จริงๆ ทั้งๆที่ผมมั่นใจมากว่าตัวเองเข้มแข็งมากพอที่จะไม่ร้องไห้ ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรก็ตาม แต่กับเรื่องนี้ ผมร้องไห้มาตลอดเลยครับ

 

                ...แผ่นหลังของเธอ...

 

ผมไม่คุ้นเคยเลยครับ ที่ต้องมามองมันแบบนี้ อา.. แต่เธอมองแผ่นหลังของผมมานานแล้วนี่นา พอมันกลับกันแล้ว ผมรู้สึกเข้าใจเธอขึ้นมาเลยครับ

        

        ... ‘กลับมา’ …

 

  ผมอยากพูดมันครับ แต่ผมไม่กล้าพอ ผมไม่กล้าพอจะรั้งเธอเอาไว้ นี่อาจจะเป็นบทลงโทษที่สมน้ำสมเนื้อสำหรับผมแล้วครับ

 

หืม? ทำไมอย่างนั้นเหรอครับ?

เธอบอกว่า ‘เราเข้ากันไม่ได้’ ครับ

ตอนนี้สมองของผมมันตื้อไปหมด เข้ากันไม่ได้? ทำไมล่ะ? พวกเราออกจะเข้ากันได้ดีนะ

        

        ...แค่เรื่องเล่นบาสหรอ...

ผมนั่งลง แล้วใช้สมองน้อยๆของผมวิเคราะห์ซ้ำไปซ้ำมาว่า ‘ทำไม’ เธอถึงได้จากผมไปกันแน่

 

                “อาโอมิเนจจิ ขอกอดหน่อย”

                “น่ารำคาญ”

 

...อา อันนี้แน่ๆ หรือว่า เรื่องนั้นนะ...

 

                “รัก รัก รักอาโอมิเนจจิ”

                “พูดบ่อยเกินไปแล้วนะ”

                “ทำไมอะ พูดบ่อยแต่ไม่ได้รักน้อยลงซะหน่อย”

                “อะไรที่มันมากไป มันชวนให้เอียน เข้าใจไหม คิเสะ”

                “นั่นสินะ”

 

อืม...ไหนบอกว่ารักนักรักหนา แต่ทิ้งเราไปซะอย่างนั้น

 

                “อาโอมิเนจจิ สนใจกันหน่อยซี่”

                “......”

 

อันนี้ อันนี้แน่ๆ เพราะเราเมินเขาบ่อยๆสินะ

 

                “อาโอมิเนจจิไม่รับสายเลยนะ”

                “ก็คนมันยุ่งนี่คิเสะ ใครจะไปว่างรับตลอด”

                “ก็บอกกันหน่อยสิอาโอมิเนจจิ”

                “ต้องบอกทุกเรื่องถึงจะพอใจหรือไง”

 

  ก็มันยุ่งจริงๆนี่หว่า จะหยุบหยิบอะไรกันล่ะ

 

                “อาโอมิเนจจิ คนนี้ใคร”

                คิเสะเดินมาพร้อมโชว์โทรศัพท์ผม อา..

                “รุ่นน้อง”

                “สนิทกันดีเนอะ”

                “คิดอะไรของนาย?”

 

ตอนเธอหึงน่ารักดีอยู่หรอก แต่ให้มันมีขอบเขตบ้างสิ...

 

                “อีกแล้วนะ!!!”

                “นายก็เหมือนกันนั่นแหละ เป็นแบบนี้ทุกที”

                “อึก...อาโอมิเนจจิ ไม่เคยเข้าใจเค้าเลย”

                “เออ ใครจะไปเข้าใจล่ะ”

                “พอกันที...”

 

เราทะเลาะกันครั้งสุดท้ายก็แบบนี้.....แล้วก็โดนบอกเลิก ...คืออย่างนี้นะครับ เราทะเลาะกันแบบนี้มันไม่ใช่ครั้งแรก เราทะเลาะแบบนี้ เอ่อ..ช่วงหลังๆ มันบ่อยขึ้นน่ะครับ แต่ก็กลับมาคืนดีกันตลอด แน่นอนว่าเธอง้อ...อ่า...หรือเพราะผมง้อคนไม่เป็นกันนะ?

 

ผมว่าเธอคงนับหนึ่งถึงสิบมานานพอสมควรเลยล่ะ กับผู้ชายแย่ๆอย่างผม

 

พอนึกแบบนี้แล้วรู้สึกได้เลยว่าเธอให้โอกาสมามากแล้ว ผมรู้สึกละอายใจเลยครับ ผมไม่มีหน้าไปขอคืนดีเขาหรอก

 

หรือลองโทรไปดีไหมครับ เธอต้องบล็อกเบอร์ผมไปแล้วแน่ๆ

หรือไปหาเธอที่โรงเรียนดี พวกคุณว่ายังไงครับ

 

ผมว่า...ไปหาที่โรงเรียนก็ดีนะ แต่ ไอ้การง้อคนมันทำยังไงหรอ ผมไม่เคยทำกับใครหรอกนะ

 

ของขวัญ?

ไอ้นั่นหรอ? เฮ้อ เอาจริงๆผมไม่เคยซื้อให้เธอเลยแหะ

มันจุกจิกจะตาย...

 

 

อ...อย่าเพิ่งด่าผมสิ! สำนึกแล้วๆ!!

 

ขอเวลาหน่อยสิ ผมนึกไม่ออกเลย เธอชอบอะไรนะ..?

 

‘ชอบอาโอมิเนจจิ!’

 

ใช่! ใช่! เธอชอบผมไง ผมไปตัวเปล่าเธอก็คงดีใจแล้วล่ะนะ...

ครับ?

ไม่ได้หรอ?

 

อืม...เอ่อ...

 

ผมกำลังคิดถึง ‘ต่างหู’ ของเธอครับ

เวิร์ค