[FanFic]SNK-Complex #2-

posted on 19 Jun 2013 20:53 by kurohane
สวัสดีค่ะทุกท่าน!!
//ควบม้าเข้ามา
 
ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ //ขำ
 
ไม่พูดอะไรแล้วกันค่ะ! เชิญเสพ
 
*******************************************************
Title :: COMPLEX #2
Pairing :: Jean x Levi x Eren (?)
Shingeki no Kyojin 
Author :: Kurobane
*NC 17 / ฉากเรทขออนุญาตคลุมขาวนะคะ*
 

“...ถ้าพวกแกสองคนทำให้ฉัน ‘สุขสม’ ได้ ฉันจะปิดเรื่องนี้เอาไว้...”

มวลอากาศราวกับเพิ่มขึ้น ทั้งแจนและเอเลนอึดอัดจนหายใจไม่ออก ได้แต่นิ่งงันกับข้อเสนอที่ไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาจากปากของคนตรงหน้า

“ว่าไงล่ะ?”

“หัวหน้า...ว่ายังไงนะครับ”

เอเลนถามย้ำอีกครั้ง ในขณะที่แจนนั่งหน้าเครียดอยู่ใกล้ๆ รีไวส่งสายตาเย็นเยียบมา

“ฉันไม่อยากพูดซ้ำ”

ว่าเสร็จมือสวยก็ปลดผ้าคลุมสีเขียวเข้มออก แล้วเดินไปตรงหน้าเอเลน นัยน์ตาสีเทามองลึกลงไปในนัยน์ตาสีเขียว เอเลนนิ่งงัน

“ช่วยฉันทีสิ”

ริมฝีปากบางเผยอขึ้น นัยน์ตาสีเทายังคงจ้องมองนิ่ง เอเลนได้เพียงข่มตาแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ

ไม่ทันไร ร่างสูงแกร่งที่นั่งนิ่งอยู่นานก็โผเข้ามารวมเอเลนสู่อ้อมกอด แล้วมอบจุมพิตอ่อนหวานให้ทันที มันทั้งดูดดื่ม ทั้งหวานซ่าน จนเอเลนเริ่มทรงตัวไม่อยู่

...นัยน์ตาสีเทาคมปลาบจ้องมองอย่างสงบ ทั้งที่ในใจมันเจ็บปวดยิ่งกว่าสิ่งใด...

เมื่อแจนมอบความหวานแก่เอเลนจนร่างบางกว่าทรุดนั่งอย่างหมดแรงกับพื้นแล้ว ร่างแกร่งเดินตรงมายังหัวหน้าทหารของเขา ก่อนจะดันร่างสันทัดติดกับผนังโกดัง

“...อยากได้นักใช่ไหมครับ ความสุขสมนั่น...”

ร่างแกร่งใช้นิ้วเชยคางอีกคนขึ้น นัยน์ตาสีอ่อนแข็งกร้าวสบกับนัยน์ตาสีเทาเย็นเยียบคู่นั้น รีไวไม่ตอบอะไร เพียงแต่เผยอริมฝีปากเย้ายวนขึ้น

ความรุ่นร้อนที่ปะทุอยู่เป็นทุนเดิม ยิ่งทำให้แจนขาดสติ ปลายนิ้วเปิดให้ริมฝีปากบางอ้าออก ก่อนที่ตัวเองจะโน้มตัวลงไปสอดลิ้นร้อนแรกความหวานช่ำจนทั่วทั้งโพลงปาก รีไวโต้ตอบอย่างชำนิชำนาญจนแจนยังแปลกใจ

...ทั้งๆที่เอเลนยังเงอะงะอยู่แท้ๆ...

อยากจะถามเหมือนกันว่า”เคย”กับใคร แต่ก็ไม่กล้าพอ... รีไวประหลาดใจเมื่ออยู่ๆร่างแกร่งตรงหน้าเริ่มผ่อนแรง จึงผละออกมา

“...ไม่ได้เรื่อง”

รีไวพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะรุกจูบคนตรงหน้าอีกครั้ง แจนผงะก่อนจะค่อยๆคุมให้อารมณ์นิ่ง แล้วแลกเรียวลิ้นต่อเนื่อง

นัยน์ตาสีเขียวจ้องมองสองร่างที่กำลังแลกจุมพิตเร่าร้อนกันอยู่อย่างไม่พอใจ ร่างโปร่งยันตัวขึ้นก่อนจะเดินไปที่คนทั้งสอง

“...หัวหน้า อยาก ’สุขสม’ ใช่ไหมครับ?”

เอเลนจ้องสองคนที่ยังง่วนอยู่กับการแลกความหวานในโพลงปากกันอยู่ ร่างโปร่งแทรกเข้าไปด้านหลังของร่างสันทัดก่อนจะดึงเอาผ้าที่พันคอของรีไวออก

“...เอเลน?”

รีไวเหลอบมองคนที่อยู่ด้านหลังด้วยนัยน์ตาหยาดเยิ้ม เอเลนไม่ตอบอะไรนอกจากซุกไซร้ซอกคอขาวนั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของแจนจ้องมองเอเลนนิ่ง

เหมือนประชดประชัน แจนดึงร่างสันทัดมาประกบจูบต่อไป เอเลนเริ่มใช้มือปลดกระดุมเสื้อหัวหน้าของเขาทีละเม็ด...ทีละเม็ด..

มือเรียวสวยลากไล้ไปตามแผ่นอกขาว มือของแจนก็เช่นกัน นิ้วมือของลูกหน่วยทั้งสองกำลังไล้ไปตามยอดอกของรีไว ร่างสันทัดสั่นสะท้าน

“อื้อ!”

รีไวร้องประท้วงออกมา ก่อนจะผละออก น้ำใสยืดตามเรียวลิ้นที่ถอนออกจากกัน ใบหน้าขาวเจือด้วยสีแดงระเรื่อ ร่างสันทัดหอบหายใจถี่

“หัวหน้า...”

แจนพึมพำชื่อคนตรงหน้า ใบหน้าคมคายคลี่ยิ้มออกมา

“หมดแรงแล้วเหรอครับ”

เอเลนพูดดักคอราวกับรู้ใจแจน นัยน์ตาสีเขียวแข็งกร้าวเหมือนกับกำลังหึงอยู่ เอเลนไม่สบตากับแจนแม้แต่นิดเดียว...

...หึง? น่ารักดี...

แจนได้แต่พึมพำในใจเพียงลำพัง ก่อนจะโน้มไปมอบจุมพิตเบาๆให้กับเอเลนที่อยู่ด้านหลังของรีไว

“เรามาทำให้หัวหน้า ‘สุขสม’ กันเถอะ”

แจนคลี่ยิ้มหวานให้กับคนที่เขารัก เอเลนหลบตาแล้วขบกัดซอกคอของหัวหน้าต่อ มือเรียวของเอเลนค่อยๆไล้ไปยังกางเกง นิ้วสวยค่อยๆปลดออกอาภรณ์ส่วนล่างออก

“..เอเลน..”

รีไวครางชื่อคนที่กำลังรุกเขาอยู่อย่างแผ่วเบา ริมฝีปากบางกัดเม้มเข้าหากันจนเกิดห้อเลือด เอเลนพึงพอใจกับปฏิกิริยาของคนในอ้อมกอด

มือเรียวกุมส่วนอ่อนไหวของรีไวเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆขยับมันอย่างช้าๆ เรียกเสียงครางในลำคอของรีไวได้ไม่ยากนัก

นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองสองร่างต่อไปเรื่อยๆโดยไม่ได้ทำอะไร รอยยิ้มมีนัยน์คลี่ส่งให้คนทั้งสอง นัยน์ตาสีเขียวจ้องมองอย่างไม่ใส่ใจ

เอเลนขยับมือเร่งเร้าเข้าไปอีก จนรีไวแทบอยากจะทรุดนั่งลง เสียงครางเบาหวิวออกมาเป็นระยะๆ

“อ๊ะ อือ... เอเลน...”

นัยน์ตาสีเทาคลอด้วยน้ำตาใส ใบหน้าแดงระเรื่อมากกว่าเดิม ...ร้อนเหมือนไข้จับ...

เอเลนขยับแกล้งหยอกเย้าคนที่ใกล้ถึงความใคร่เต็มที่ด้วยการหยุดกะทันหัน

“อ๊า!”

ได้ผลที่รีไวส่งเสียงครางหวานซ่านหูออกมาให้ได้ยิน ร่างสันทัดรีบเอามือมาปิดปากเอาไว้ แต่ไม่ทันการเสียแล้ว เอเลนยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะรีบเร่งฝ่ามือเข้าไปอีก

“เป็นยังไงบ้างครับหัวหน้า อึก!!”

เอเลนชะงักไปเมื่ออยู่ๆก็มีมือมาสัมผัสที่บั้นท้ายของเขา นัยน์ตาสีเขียวตวัดหันมามองคนที่กำลังลวนลามอยู่

แจนส่งเหยียดยิ้มแทนคำพูดใดๆ มือใหญ่เค้นคลึงส่วนสะโพกของร่างโปร่งก่อนจะดึงเอาอาภรณ์ส่วนล่างของเอเลนออกไป

“...แจน...อย่า...”

เอเลนร้องประท้วงเมื่อแจนค่อยๆใช้นิ้วเรียวแทรกเข้าไปเปิดทางรัก ร่างโปร่งสั่นสะท้านทันที ส่วนรีไวที่ถูกปล่อยให้ค้างอยู่กลางอากาศก็หยิกแขนเอเลนแรงๆราวกับเรียกสติ

“...เร็วเข้าสิเจ้าหนู”

นัยน์ตาสีเทาเย็นเยียบถูกส่งมาให้ เอเลนก้มลงซุกขบเม้มซอกคอขาว ฝ่ามืออุ่นกระชับส่วนอ่อนไหวอีกคนเอาไว้อีกครั้ง ก่อนขยับอย่างเป็นจังหวะเร่งเร้า

“อื้มมม...อ๊ะ”

รีไวข่มตาลงแล้วปล่อยให้เสียงหวานออกมาโดยไม่ปกปิดเหมือนเคย ในขณะที่เอเลนเองก็กำลังครางกระเส่าอยู่ข้างๆหูของเขา

“อื้อ..แจน..”

เอเลนครางชื่อคนที่กำลังกลั่นแกล้งด้วยปลายนิ้ว แจนคลี่ยิ้มอย่างพอใจกับผลลัพธ์ นิ้วเรียวยังคงขยับเน้นย้ำในช่องทางรักอยู่อย่างนั้น เอเลนยกสะโพกขึ้นราวกับตอบรับการขยับของนิ้ว

“แจนพอแล้ว...”

“...ของฉันมันยิ่งกว่านิ้วอีกนะ...”

แจนยิ้มพลางหัวเราะในลำคอ เอเลนพึมพำออกมาเบาๆด้วยใบหน้าแดงซ่าน

“..โรคจิต..”

ฝ่ามืออุ่นยังคงขยับถี่ รีไวกัดริมฝีปากเอาไว้ เปลือกตาปิดแน่น  ร่างสันทัดยกสะโพกสูงขึ้น

“อ๊า”

ถึงจุดสูงสุด นัยน์ตาสีเทาเหม่อลอย ร่างสันทัดฟุบลงกับพื้นอย่างสุขสม เอเลนคลี่ยิ้มบาง

“สุขสมพอไหมครับ หัวหน้า”

รีไวคลี่ยิ้มบางแทนคำตอบ ก่อนยันร่างมาสบตากับอีกคน

“...ดูถูก...”

ร่างสันทัดค่อยๆเคลื่อนตัวไปยังเอเลน ก่อนจะค่อยๆกุมส่วนอ่อนไหวขึ้นมาพินิจ เล่นเอาเอเลนหน้าแดงหนักกว่าเก่า

“ฉันจะช่วยบ้าง”

ริมฝีปากบางขบเม้มที่ส่วนปลายอย่างชำนาญ เรียกเสียงครางจากร่างโปร่งได้ในทันที

เหมือนกับการแข่งขัน แจนค่อยๆถอนนิ้วออกแล้วซุกใบหน้าคมคายแทน เอเลนสะดุ้งสุดตัว

“อื้อ!!”

รีไวมองอย่างเคืองๆก่อนจะขยับริมฝีปากให้กลืนกินส่วนอ่อนไหวจนหมด แล้วขยับเร้าอารมณ์

เอเลนได้เพียงเอามือปิดปากไม่ให้เสียงน่าละอายเล็ดลอดออกมา ไม่นานนัก แจนก็ผละออกพร้อมๆกับรีไวที่ถอนริมฝีปากออกเช่นกัน

“อ...เอ๊ะ?”

เอเลนส่งเสียงประหลาดใจ เมื่ออยู่ๆแจนก็เปลี่ยนให้เขามาคร่อม โดยเอเลนหันหน้าออก มือใหญ่คลึงสะโพกมน

“เจ็บหน่อยนะ...”

ก่อนจะดึงให้ร่างโปร่งหย่อนสะโพกลงมา